معجزه یکتائی وضرورت احترام به باورهای یکدیگر
نمایش 1-1 از 1 نتیجه

به نام خدا
درباور موحدان خداوند یکتاست وعین ومثل وشبیه ونظیر ندارد میتوان قائل شد که آفریده های او هم از این خصوصیت برخوردارند .
بگونه ای که هیچ موجودی مثل موجود دیگر نیست و تنها خود اوست که مثل اوست واین وحدت حقیقتی شگرف است .
آنچه در پیکر وظاهر مادی مثلا انسانها مشاهده میگردد هیچ انسانی در همه جهات مانند ندارد اثر انگشت آنان یکسان نیست تعداد سلولها وگلبولها موها همینطور .گوئیا تقدیر اینستکه هر موجودی یکتا باشد .
واما در باره روح وروان او که دریافت کننده انواع مفاهیم وعلوم ومعارف است. هر انسانی دارای قدرت توهم تخیل تعقل ودرک معرفت بی واسطه (عرفان) با ظرفیت خاص خودش هست که متناسب با پیکر مادی اوست .
بنابراین میتوان دریافت که باور هرشخص هم خاص اوست وکاملا مانند دیگری نیست. ممکن است در کلیات مثلا دونفر خدا باورند اما شناخت آنان متفاوت است وتازه خود خداباوری هم دریافت متفاوتی دارد .
در نتیجه اگر از چند نفر بخواهیم دقیقا هریک از امری تعریف کنند شاید هرگز تعاریف آنان مثل هم نخواهد بود .چون هر انسانی با الفاظ ومفاهیم موجود دردرون خود تعریف میکند واگر ظرفیتها متفاوت است پس پاسخها هم گوناگون خواهد بود واین همان معجزه یکتائی در هستی است.
حال که چنین است اگر بخواهیم بردانش خود بیافزائیم راهی جز احترام به باورهای دیگران نداریم وچون باورها اموری شخصی اند وهر شخصی باور خودرا دارد باید به باورهای دیگران با دیده احترام نگریست تا زمینه ارتباط برقرار شود وبا مباحثه منطقی باورها اصلاح وترمیم گردد.