تاریخ انتشار:1396/11/07
شیوه بازنگری در قانون اساسی
نمایش 1-1 از 1 نتیجه

بنام خدا
بموجب اصل177قانون اساسی (مقام رهبری پس ازمشورت با مجمع تشخیص مصلحت طی حکمی به رئیس جمهور موارد اصلاح یا تتمیم قانون اساسی را به شورای بازنگری پیشنهاد می نماید).
بنابراین اصل تنها درصورتی قانون اساسی اصلاح میگردد که رهبری تصمیم بگیرند درحالیکه قانون اساسی متعلق به ملت ایران است وعلی القاعده می بایست توسط نمایندگان مردم درمجلس شورای اسلامی پیشنهاد گردد که تاکنون با گذشت سه دهه اقدامی نشده است.ازجمله نکات جالب این اصل اینست که موارد زیر تغییر ناپذیر اعلام شده است.
محتوای اصول مربوط به اسلامی بودن نظام
ابتنای کلیه قوانین ومقررات براساس موازین اسلامی وپایه های ایمانی
اهداف جمهوری اسلامی
جمهوریت حکومت
ولایت امروامامت امت
اداره اموربا اتکاء به آراء عمومی
دین ومذهب رسمی
همانگونه که میدانیم این اصل درقانون اساسی سال57 نبود ودراصلاح قانون درسال68 گنجانده شد .وجود این بخش از اصل بیانگر نگرانی مدونین اصلاح درآن زمان بود که نکند ملت ایران روزی از انقلاب خود پشیمان شده وبخواهد دراساس تغییری درآن بدهد ولذا این موارد بنوعی چهار میخه شد. ملتی که خود بانی انقلاب بود وبرهبری امام راحل اعتماد کرد دیگر قادر نیست تصمیمی درباره آینده خود بگیرد. بعدها شورای نگهبان با تفسیری غیر منطقی در انتخابات دخالت نمود وهرگز نگذاشت تا قوای مجریه ومقننه درمسیر خواسته های مردمی گام بردارند. مدونین اصلاح قانون اساسی با این اقدام عملا نشان دادند که برمرکبی که سوارند دیگر پیاده نخواهند شد اما اگر بتاریخ گذشته برگردیم می بینیم که در اصلاح قانون مشروطیت نیز اصلی مشابه این قرار داشت که اساس سلطنت ودین ومذهب جعفری غیر قابل تغییر است ودیدیم که ملت ایران درسال57 این اساس را تغییر داد.
ملت مرکبی است که تنها بامنتخب خود راهوار است وبه غیر منتخب خود امان نمی دهد.