تاریخ انتشار:1396/05/20
جهت نقدها کدام سواست؟
نمایش 1-1 از 1 نتیجه

بنام خدا

جهت نقدها کدام سواست؟

درمطلبی سخن از کلاف سردر گم نقددرکشورزدم. این بار می خواهم در همین کلاف سردرگم بگردیم وببینیم اکثریت نقدها بکدامین سوی هست؟

نظام ما گرچه درآغاز همه نهادها مبتنی بر انتخاب مردم است اما پس از انتخاب مردم بدلیلی بدوگروه تقسیم میشوند وبنوعی هر گروهی  حول محور مردم وگروه دیگر حول محور روحانیت میچرخد. نهادهای مجلس شورای اسلامی ودولت ورئیس جمهور با مردم بیشترین ارتباط را دارند و هر4 سال مورد تجدید انتخاب مردم قرار میگیرند اما نهادهای دیگر که خود در انتخاب مردم ریشه دارند بدلیل عدم انتخاب درزمان نزدیک کم کم از مردم دور میشوند وبنوعی درتقابل با گروه اول قرار میگیرند .نمونه بارز این تقابل را در انتخابات اخیر ریاست جمهوری درجامعه شاهد بودیم .بنابراین دونهاد مجلس ودولت بدلیل تحت نظارت بودن مردم وسایر نهادها مدام مورد نقدند وسایر نهادها کمتر به نقد درمی آیند . اینان در تیرس مردم ودیگرانند اما دیگران اگر چه خود پاسخگوی مردم نیستند ولی خود از جمله نقادان دولت ونمایندگانند . خیلی جالب است وقتی از بالا به سیستم نگاه می کنیم میبینیم که مردم در انتخاب خود دو گروه را برگزیده اند دونهاد هرچهار سال یکبار ودونهاد دیگر ومی بینیم که دو نهاد دیگر بدون پاسخگوئی بمردم خود نقاد دونهاد دولت ومجلسند .در نتیجه جهت نقد در کشود تنها بسوی دولت ومجلس سنگینی میکند یعنی هم مردم منتقد آنانند وهم نهادهای دیگر که دارای قدرت اند .بنابراین مجلس ودولت همیشه در فشار خواهد بود وتنها راه نجات آنها پشتیبانی خودمردم ازآنهاست یعنی پس ارانتخاب مسوولان دولت ونمایندگان باید ازآنان حمایت جدی شود والا قادر به اقدام موثر نیستند . نمونه کوچک وبی ارزش سلفی گرفتن نمایندگان با نماینده اروپا نمونه ای از تبلیغات گسترده نقد توخالی علیه مجلس بود تا عملا تضعیف شود در حالیکه بد ترین نتایج ازشیوه رفتار برخی از نهادها زیان های بزرگی ببار میدهد اما دریغ از یک نقد آشکار درباره آن. لبخند زدن ویا دست دادن مقابله با اسلام وفرهنگ ایرانی تلقی میشود اما بتاراج رفتن ثروت ملی اهمیتی ندارد.